WCAG 2.1 AA — 50 kryteriów, które od 2025 obowiązują firmy

WCAG 2.1 na poziomie AA to zestaw 50 kryteriów sukcesu: 30 z poziomu A i 20 dochodzących na poziomie AA. Skrót rozwija się jako wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych.

Poziomy zgodności są trzy i układają się kaskadowo. A jest minimalny, AA średni i to on został wpisany w wymogi prawne, AAA najwyższy i nieobowiązkowy. Kluczowe jest to, że AA nie stanowi osobnego zbioru: zawiera w sobie wszystkie kryteria poziomu A. Deklarując zgodność na poziomie AA, deklarujesz spełnienie pełnej pięćdziesiątki, nie samych dwudziestu dodatkowych punktów.

Z tego powodu strona nie może być zgodna z AA, oblewając cokolwiek z poziomu A. Jeden nieopisany przycisk z poziomu A przekreśla deklarację tak samo skutecznie jak brak kontrastu z poziomu AA.

Każde z 50 kryteriów należy do jednej z czterech zasad. Ten podział decyduje o tym, czego właściwie się szuka, sprawdzając stronę.

Postrzegalność mówi, że treść musi dać się odebrać zmysłami. Tu mieszczą się teksty alternatywne obrazków, napisy do materiałów wideo i kontrast tekstu wobec tła.

Funkcjonalność wymaga, żeby interfejs dało się obsłużyć. Najczęstszy sprawdzian to przejście całej ścieżki zakupowej samą klawiaturą, bez dotykania myszy.

Zrozumiałość dotyczy czytelności treści i przewidywalności zachowań. Komunikat błędu w formularzu ma mówić, co poprawić, a nie że wystąpił błąd numer 400.

Rzetelność schodzi do kodu. Znaczniki mają być na tyle poprawne, żeby czytnik ekranu i inne technologie asystujące zinterpretowały je bez zgadywania.

Bo ustawa w ogóle nie wymienia WCAG z nazwy. Odsyła do normy zharmonizowanej EN 301 549 w wersji V3.2.1 z marca 2021 roku, a dopiero ta norma zawiera WCAG 2.1 na poziomie AA. Obowiązek jest więc zapośredniczony przez konkretną wersję dokumentu technicznego.

WCAG 2.2 istnieje i obejmuje 56 kryteriów na poziomach A i AA. Dziewięć kryteriów doszło, jedno zostało usunięte. Nie jest jednak obowiązkowe, dopóki norma zharmonizowana nie zostanie zaktualizowana do tej wersji.

Praktyczny wniosek jest taki, że wdrażanie 2.2 ma sens jako zabezpieczenie na przyszłość, a nie jako spełnianie dzisiejszego wymogu. Warto o tym pamiętać, czytając oferty, które straszą obowiązkowym WCAG 2.2. To po prostu nieprawda.

Od 28 czerwca 2025 roku. Podstawą jest ustawa z 26 kwietnia 2024 roku, opublikowana w Dz.U. 2024 poz. 731, która wdraża do polskiego prawa Europejski Akt o Dostępności.

Dla umów zawartych przed tą datą przewidziano okres przejściowy sięgający 28 czerwca 2030 roku. Nie jest to jednak furtka pozwalająca odłożyć temat na pięć lat, bo obejmuje umowy już trwające, a nie nowe wdrożenia.

Trzeba to odróżnić od ustawy z 2019 roku, która reguluje dostępność podmiotów publicznych. To dwa osobne reżimy z osobnymi obowiązkami. Firma prywatna nie publikuje deklaracji dostępności, bo ten dokument należy do reżimu publicznego. Podaje natomiast informację o dostępności usługi w regulaminie.

Zwolnieni są mikroprzedsiębiorcy świadczący usługi. Definicja ma dwa warunki i oba muszą być spełnione naraz: mniej niż 10 zatrudnionych osób oraz obrót roczny lub suma bilansowa nieprzekraczająca 2 mln euro.

Spójnik ma tu znaczenie rozstrzygające. Przekroczenie któregokolwiek z warunków oznacza, że obowiązek już firmy dotyczy. Sklep zatrudniający sześć osób, ale z obrotem powyżej 2 mln euro, mikroprzedsiębiorcą nie jest.

Zwolnienie obejmuje usługi, nie produkty. Warto też zauważyć, że jest realne i szerokie, wbrew komunikatom sugerującym, że każda firma z witryną musi teraz wszystko przebudować.

Kara sięga 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia, co w 2026 roku daje około 89 000 zł, przy czym nie może przekroczyć 10 procent obrotu. Drugi warunek działa jak sufit dla mniejszych podmiotów.

Sankcja nie spada z dnia na dzień. Poprzedza ją wezwanie do podjęcia działań naprawczych, więc firma dostaje moment na reakcję.

Osobno warto uporządkować kwoty krążące po polskim internecie. Kary 10 000 zł i 5 000 zł, cytowane w wielu artykułach o dostępności, pochodzą z ustawy z 2019 roku o podmiotach publicznych. Przy sklepie internetowym czy stronie firmowej nie mają zastosowania i ich powtarzanie tylko zaciemnia obraz.

Jeśli chcesz sprawdzić, które z 50 kryteriów Twoja strona faktycznie oblewa, tym zajmuje się audyt WCAG. Sam standard nie mówi, gdzie w Twoim motywie siedzi problem.